Bukás ang pinto, pero bakit mahirap pumasok?
May mga taong nag-aalangan sa harap ng pangungusap na "kahit sino, puwedeng magsimula." Sa tatlong pangungusap, muli nating iniisip ang gabay na kailangan ng taong kauumpisa pa lang.
Isipin natin ang isang silid-aralang unang beses mong papasukan. Bukás ang pinto, at nag-uusap ang mga tao sa loob. May mga bakanteng upuan pa nga. Pero hindi ka agad makapasok. Dahil hindi mo alam kung kailangan bang maghubad ng sapatos, kung puwedeng umupo kahit saan, kung ano na ang napalampas mo kung papasok ka ngayon.
May ganitong sandali rin sa pagsisimula ng pagkatuto. Magiliw ang paliwanag, malaki rin ang pindutang “Simulan.” Ang hindi lang nakasulat ay kung saan nagsisimula ang paliwanag na iyon, at kung ano ang dapat alam mo na.
Ano ba ang kailangan sa sandaling iyon? Mas malaking “Maligayang pagdating”? O ang munting gabay na “Puwede po kayong umupo rito”?
02 / 05 May mga taas na kapag nilapitan mo lang nakikita.
Sandali, ang pangungusap na itoSana kahit sa bukás na pinto,
nakasulat kung paano pumasok.
Kailangan ng baguhan ng sunod-sunod na hakbang
Para sa sanay na, iisang kilos lang ang “simulan.” Para sa baguhan, maaaring ito’y sangandaan ng maraming pagpipilian. Iniisip muna niya kung ano ang pipindutin, ano ang ihahanda, at kung makakabalik pa ba kapag namali siya ng pindot.
Hindi naman kailangang ipaliwanag ang lahat nang sabay-sabay. Sapat nang makita ang isang bagay na gagawin ngayon. Sa pagbubukas ng pinto, idagdag natin ang pagsulat kung nasaan ang unang hakbang.
Kung ganito ang nakasulatMalaya kayong magsimula.
Subukan nating gawing ganitoBasahin muna ninyo ang unang halimbawa. Walang kailangang ihanda.
03 / 05 Ang simula ay ang isang baitang na aapakan ngayon.
Sa tabi ng “kahit sino,” ilagay ang mga kondisyon
Magkaiba ang pagbabasa sa iisang gabay ng taong may tahimik na isang oras at ng taong sulyap-sulyap lang sa screen. Iba rin ang paliwanag na kailangan ng taong may nakikitang salitang ngayon lang niya nabasa, at ng taong cellphone lang ang magagamit.
Bago natin sabihing kaya ito ng kahit sino, tingnan muna natin kung sinong tao ang nasa isip natin habang isinusulat ito. Kapag sinabi muna ang oras na kakailanganin at ang mga dapat ihanda, makakapili ang mambabasa ng simulang bagay sa buhay niya.
Kung ganito ang nakasulatMadaling matututo ang kahit sino.
Subukan nating gawing ganitoMababasa ang halimbawang ito kahit sa cellphone. Hati ito sa tatlong talata, kaya puwede ring isa-isang talata lang ang basahin.
04 / 05 Kahit sa iisang silid, magkaiba ang liwanag na pumapasok.
Mag-iwan din ng gabay sa mga puntong natitigilan
May mga sandaling alam mong may tanong ka, pero hindi mo alam kung paano ito bibitiwan. Sa pangungusap na “Huwag mahiyang magtanong,” subukan nating idagdag ang isang munting hulmahan para makapagsimula ng tanong.
Kapag nasabi ang bahaging hindi pa naiintindihan, doon mismo makakapagpatuloy ang pagkatuto. Iniisip natin ang gabay na hindi na magpapatagal sa pag-aalangan ng bagong dating.
Kung ganito ang nakasulatMagtanong kayo kung hindi ninyo alam.
Subukan nating gawing ganitoPuwedeng magsimula sa “Hanggang dito, naiintindihan ko, pero mula sa salitang ito, hindi na.”
05 / 05 Munting tanda na puwedeng umupo rito.
Ang tanong na iuuwi natin ngayon
Sa paliwanag na ibinigay ko,
nakikita ba ang unang hakbang ng baguhan?
Alalahanin ninyo ang isang pangungusap ng gabay na kamakailan ninyong isinulat. Subukang magdagdag ng isang linya: kung ano ang unang gagawin.